Er is er een jarig...

We kunnen de vrolijke versregel allemaal uitzingen: Er is er een jarig, hoera, hoera! Misschien behoort dit versje wel tot het ritueel dat u hanteert bij het vieren van de verjaardag van gezinsleden. Maar hoe gaat dat nu als je zendingswerker of missionkid bent in een geheel andere cultuur dan de Nederlandse? Lees verder en ontdek hoe dat gaat op je verjaardag in Ecuador, Guinee en Albanië!

Daniël is jarig!

‘Daniël, je moet nog met je neus in de taart!’ Een uitspraak die u misschien niet eerder gehoord heeft op een kinderfeestje… Veel meer aansporing heeft de 7-jarige Daniël niet nodig. Met slagroom op zijn neus kijkt hij lachend de kring rond. Hij krijgt een luid applaus. Daarna wordt de taart in stukken gesneden en gegeten, waarmee de verjaardag ten einde komt. Ja, een verjaardag houden in Ecuador gaat op sommige punten een beetje anders. Klasgenootjes zijn door middel van een verjaardagskaart uitgenodigd. De een wordt door zijn vader gebracht en later weer opgehaald, de ander neemt zijn moeder, oma en zusje gezellig mee, geen probleem.
Tijdens het feest wordt de piñata uitgeschud boven de aanwezige kinderen, die zoveel mogelijk snoepjes van de grond ‘graaien’. De cadeautjes van de uitgenodigde kinderen pak je uiteraard niet meteen uit. Je wacht tot iedereen weer naar huis is, want stel je voor dat iemand ziet dat zijn of haar cadeautje niet zo in de smaak valt. Dat zou de relatie beschadigen en dat moet voorkomen worden. De typisch Ecuadoraanse gewoonte om een clown in te huren en keiharde muziek op te zetten, hebben we verruild voor een Nederlands spelletje: koekhappen. Tja, we zijn nog niet helemaal Ecuadoraans…

Familie Baan, Ecuador

Hoe meer versiering, hoe meer feest!

 

 

Je bent jarig vandaag!

‘Eh, wat?’
Schaapachtig keek hij me aan.
‘Je bent jarig vandaag!’
‘Jarig?’
‘Ja, het is vandaag 13 november, dat is jouw geboortedag!’
‘Ahaaaa. Awa. Dankjewel.’
Daar stond ik dan. Met uitgestoken hand. Maanden geleden had ik zorgvuldig zijn geboortedatum genoteerd om hem op zijn verjaardag te kunnen feliciteren. Nu was het zover en nu leek hij het zelfs niet eens te weten!

Zo gaat het in Guinee – veelal. In plaats van de datum wordt er misschien nog wel veel meer gekeken naar de dag.
Een vrouw die op vrijdag geboren wordt? Dat belooft een invloedrijke positie. Als ze zich tenminste aan de principes houdt. Dat dan weer wel.
En zondag? Op die dag kun je maar beter niet geboren worden. Dat wordt vast een feestbeest.

Geboortedatums zijn ook flexibel. Als de pensioendatum in zicht is kan het handig zijn om een andere geboortedatum te kiezen. Ga op zo’n moment nog maar eens vragen hoe oud iemand is!

U kunt zich het verraste gezicht voorstellen van ons dochtertje toen zij een pop kreeg van haar buurmeisje… precies: voor haar verjaardag!

Teun Hakvoort, Guinee

Van het Guinese verjaardagscadeau zijn alleen de schoentjes nog over...

 

Piet Plezierfiets in Tirana

Verjaardagen vieren, hoe doe je dat als zendingsteam? We wonen allemaal een aardig stukje bij elkaar vandaan. Even bij elkaar op de koffie is er dan ook niet bij. Want dat betekent al snel een reis van minimaal twee uur. Daarbij komt dat we ’s avonds laat zo min mogelijk rijden. Dus op verjaardagsvisite bij een collega op een andere post is vaak niet mogelijk.
Een paar keer per jaar organiseren we daarom een gezamenlijk verjaardagsfeestje. We doen dan met het hele team iets gezelligs. Bijvoorbeeld een mooie wandeling door de heuvels met daarna marshmallows boven een vuurtje.

In het najaar kreeg iemand een goed idee. Bij het meer van Tirana was een nieuwe attractie gekomen: zespersoons fietsen te huur! We kregen spontaan herinneringen aan de Piet Plezierfietsen op de Veluwe. En jawel, we planden het voor het gezamenlijke verjaardagsfeestje.
Na een kopje koffie en een heerlijk stukje taart gingen we met elkaar op de fiets. We kregen nog wat raadgevingen en gingen op weg. Maar waarschijnlijk hadden we toch niet helemaal goed opgelet bij de instructies…

Als doorgewinterde Hollandse fietsers reden we een heerlijk tochtje over een prachtig nieuw aangelegd pad rond het meer. We trapten flink door en we genoten van zo’n mooi fietspad. Achteraf bleek dat toch niet helemaal de bedoeling. We mochten alleen maar de 500 meter over de dijk van het meer heen en weer fietsen. Tja… als je bedenkt dat daar ook nog eens heel veel mensen lopen te flaneren. Dat zou je geen fietsen kunnen noemen.
Terugdenkend hebben we daarom dubbel genoten van ons fietsrondje waarmee we op z’n Hollands weer eens héérlijk konden uitwaaien!

Willemien van Schothorst, Albanië

Plezierfietsen in Tirana